عبد اللّه حاجى صادقى

46

سيماى يهود در قرآن (فارسى)

دين يهود و نبوت حضرت موسى ( ع ) و انبياء بعد از او برمىگردد و برخى مربوط است به انديشه‌هاى يهوديان در دوران رسالت پيامبر اكرم ( ص ) و طلوع خورشيد اسلام و آنچه آنان در برابر اعتقادات اسلامى انجام دادند . 1 - حس‌گرايى : وَ إِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ( بقره : 55 ) و ( نيز به ياد آوريد ) هنگامى را كه گفتيد اى موسى ، ما هرگز به تو ايمان نخواهيم آورد مگر اينكه خدا را آشكارا ( با چشم خود ) ببينيم . پس صاعقه شما را گرفت در حالى كه تماشا مىكرديد . مفردات اذ : هنگامى كه - وقتى كه نرى : ببينيم با چشم لن نؤمن : ( لن از ادات نفى است براى نفى ابد ) يعنى هرگز ايمان نمىآوريم . جَهْر : به معناى آشكار و علنى ، قول و سخن جهرى يعنى صداى بلند و آشكار و داراى صوت ، در مقابل خفاء كه سخن آهسته مىباشد و ديدن جهرى يعنى ديدن با چشم به صورت علنى آن گونه كه همهء محسوسات را از نزديك مىبينيم .